گل ناز دارُم مه شوگارُم( گل نازنین ام ، ماه شب تارم)بیو بیو که دلُم سیت تنگه(بیا بیا که دلم برایت تنگ شده است)ندونم تا کِی دلت چی سَنگه(نمیدانم تا چه زمانی دلت همچون سنگ است)بهار إوی با گل گندم(بهار با شکوفه کردن گل های گندم آمد)مو تِهنا با درد دل مَندُم(من با درد دل (دوری از تو) تنها مانده ام)ولم ک

هو اول و آخر یاراوشاهنشاوی بارگای شام وستن او شاهنشاویاو رو نیامان راگه حساوی نه گنان او شون حرف کتاویخلاصه ی کلّی معنی کلام : و این بارگاه و منزلگاه « حق » را در پردیور برقرار کردیم ، او ( سلطان سهاک ) کسی است که همچون بازرگانان چینی همه نوع کالاها و گوهر های ناب را در نزد خویش دارد ، او آمد و دین